Natalie Reijnders
©Henk Knoester

Een goede, veilige en prettige woonwijk maak je niet voor de inwoners, maar samen met de inwoners

Op maandag 18 mei 2020 vond het spoeddebat plaats naar aanleiding van de ongeregeldheden Leidschendam-Noord. raadslid Natalie Reijnders sprak daar namens GroenLinks. Haar hele betoog is hieronder te lezen.

Ik heb al eerder verteld dat ik als kind in de Prinsenhof gewoond heb, maar mijn eerst zelfstandige woning stond in de Heuvelwijk, was het toen anders? Nee, vanaf dag 1 waren er problemen, er kwam opeens een grote groep mensen uit de Haagsche binnenstad wonen en die vonden moeilijk aansluiting met het oude dorp. Sindsdien worden met regelmaat periodes van relatieve rust afgewisseld met escalaties zoals de afgelopen weken/maanden. Ik hoor de mensen denken, maar nu is het wel heel erg, dat was vroeger niet zo. Nou ik kan me vergelijkbare periodes herinneren, waarin in de laatste 3 maanden van het jaar van alles ontplofte en in de brand gestoken werd en zelfs ergere waarin jongeren uit deze buurt verantwoordelijk waren voor een reeks gewapende overvallen waar je U tegen zegt.  

En wat zijn dan de oorzaken dat dit al 50 jaar blijft doorwoekeren in deze wijk? Nou eenvoudig, Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. Geweld escaleert, de politie haalt de angel er uit, de gemeente gooit er wat geld tegenaan in de vorm van sport en welzijn, jeugdwerk , buurtvaders, het is even rustig  en de gemeente vergeet de problemen, denkt dat er zelfs nog wat extra huizen in de wijk bij kunnen en langzaam bouwt de onvrede en het geweld op, tot het weer escaleert en dan begint het rondje opnieuw.

Al jaren vechten moeders om hun kinderen uit de grip van deze vicieuze cirkel te houden, eerst mijn moeder en de buurvrouwen, daarna hun dochters  en nu hun kleindochters. Hun kinderen kijken nu op tegen dit “stoere” gedrag. Al jaren durven ouderen na zonsondergang niet de hond uit te laten. Al jaren zien zoons met lede ogen aan dat de tasjesrover, die hun oude moeder belaagt meer aandacht krijg dan zij. Het is belangrijk dat we de wijk teruggeven aan deze mensen.  Niet door een plan te maken vóór de wijk, maar door een plan mét de wijk te maken. Natuurlijk is het lastig, want dit is een wijk waar de mensen soms letterlijk, maar vooral ook figuurlijk een andere  taal spreken. De meeste hebben geen vertrouwen  in de overheid, een ingebakken angst voor de politie en bijna iedereen voelt zich al jaren door de gemeente in de steek gelaten, hierdoor is het moeilijk om in contact met elkaar te komen.

Maar lastig  is niet onmogelijk en daarom willen wij het college oproepen om in gesprek te gaan met de “stille” bewoners van deze wijk, de vrouwen, de ouders, de ouderen die al jaren aan moeten zien dat alle aandacht en zorg gaat naar degene die de onrust veroorzaken en niet naar het beschermen en op laten bloeien van degenen die van deze wijk een veilig en prettig thuis willen maken. En daar hebben we het ​hele​ college voor nodig:  Zet in op veiligheid, ja, maar vooral ook op armoedebestrijding, inclusie, onderwijs, zorg voor jeugd en ouderen, een schone wijk met goede huizen.  En doe het niet alleen doe het samen!

Nu de moties:

De motie Versterkingsprogramma Prinsenhof, die steunen wij, de motie Verlichting openbare plaatsen ook, al wil ik hier de opmerking maken dat dit wel in overleg met de bewoners van de wijk moet. Zij zijn degene die weten waar het onveilig voelt en wat prioriteit moet hebben. De bescherming van auto’s is natuurlijk belangrijk, maar de bescherming van mensen (effectief vrouwen) zal eerst moeten komen en ik kan me dus voorstellen dat dit ook in het versterkingsplan meegenomen wordt. Een motie met betrekking op goede communicatie, daar kan niemand tegen zijn, vooral omdat slechte communicatie, het gevoel van onveiligheid alleen maar vergroot.

Dan de overige moties, daar zijn we tegen. Niet omdat wij vinden dat de huidige overlast niet aangepakt moet worden. Nee, begrijp goed ook wij vinden dit onacceptabel en dit moet dan ook zo snel mogelijk opgelost worden. Maar wij vinden dat zware maatregelen zoals avondklokken, preventief fouilleren, beloningen, ALLEEN ingezet moeten worden in uiterste noodzaak en dan ook nog als onderdeel van een goed gefundeerd plan. Indien dit nodig is kan de veiligheidsdriehoek hier zelf het advies voor uitbrengen. De berichten in de pers over dit soort maatregelen, hebben de onrust in de wijk helaas geen goed gedaan. Ik wil dan ook voorstellen dat we de politie gewoon hun werk laten doen, zeker nu zij, door de in de afgelopen week genomen maatregelen (gebiedsverboden, vaker patrouilleren),  voorzichtig vooruitgang boeken. Zij hebben hierin onze volledige steun.

Wij hopen dan ook dat dit snel en effectief opgelost gaat worden en we kunnen gaan beginnen aan wat er 50 jaar geleden al had moeten gebeuren. Het samen opbouwen van een veilige wijk, waar de maatregelen die genomen worden niet worden opgelegd, maar vanuit de wijk voorkomen.

Een goede, veilige en prettige woonwijk maak je niet voor de inwoners, maar samen met de inwoners.